ประชากรมุสลิมในโลกตะวันตกและบางประเทศหลัก ๆ: มองตัวเลขให้พ้นความกลัวและความหลง
Muslim Populations in the West and Selected Countries: Reading the Numbers Beyond Fear, Sentiment, and Slogans
บทความนี้ตั้งใจทำสองอย่างพร้อมกัน คือให้ “ตัวเลขที่พอเชื่อถือได้” และให้ “กรอบคิดที่ไม่หลงไปกับอคติ” เพราะเรื่องศาสนา การย้ายถิ่น และอัตลักษณ์ทางสังคม มักถูกผลักไปสุดสองด้านเสมอ ด้านหนึ่งคือความตื่นตระหนกเกินจริง อีกด้านคือการปฏิเสธทุกข้อกังวลว่าเป็นความเกลียดชังทั้งหมด ความจริงมักอยู่ตรงกลาง และต้องเริ่มจากการมองจำนวนคนอย่างมีสติ
This article tries to do two things at once: provide reasonably reliable numbers and offer a framework that does not collapse into prejudice. Religion, migration, and identity are often pushed to extremes. One extreme is panic; the other is dismissing every concern as hatred. Reality is usually more complex, and it begins with counting carefully.
1) จุดตั้งต้นที่สำคัญ: มุสลิมจำนวนมากอยู่ที่ไหนกันแน่?
1) A Necessary Starting Point: Where Are Most Muslims Actually Located?
หากเริ่มจากภาพใหญ่ก่อน เราจะเห็นทันทีว่าศูนย์กลางของประชากรมุสลิมไม่ได้อยู่ในยุโรป ไม่ได้อยู่ในสหรัฐ และไม่ได้อยู่ในออสเตรเลียเลย Pew Research รายงานว่าในปี 2020 มุสลิมทั่วโลกมีสัดส่วนประมาณ 25.6% ของประชากรโลก หรือราว 2 พันล้านคนโดยประมาณ โลกมุสลิมในความหมายเชิงจำนวนจึงยังอยู่ในเอเชีย แอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชียใต้เป็นหลัก ไม่ใช่ “โลกตะวันตก”[1]
If we start with the global picture, one fact becomes immediately clear: the demographic center of Islam is not in Europe, not in the United States, and not in Australia. Pew Research reported that by 2020, Muslims made up about 25.6% of the world’s population, roughly around two billion people. In sheer demographic terms, the Muslim world remains centered in Asia, Africa, the Middle East, and South Asia, not in “the West.”[1]
ประเด็นนี้สำคัญมาก เพราะความรู้สึกในสังคมตะวันตกจำนวนหนึ่งมักเหมือนว่ามุสลิม “มีอยู่ทุกที่” หรือ “กำลังกลายเป็นคนส่วนใหญ่” ทั้งที่เมื่อดูตัวเลขจริง ภาพนั้นมักไม่ตรงกับความเป็นจริงระดับประเทศ สิ่งที่ทำให้หลายคนรู้สึกว่ามีจำนวนมากกว่าความจริง มักเกิดจากการกระจุกตัวในเมืองใหญ่ บทบาทเชิงสาธารณะ และความต่างด้านวัฒนธรรมที่มองเห็นได้ชัดกว่ากลุ่มศาสนาอื่น
This point matters because many people in Western societies feel as if Muslims are “everywhere” or “becoming the majority.” Yet national-level data usually does not support that impression. What often amplifies the perception is concentration in major cities, strong public visibility, and cultural differences that are more noticeable than those of other religious groups.
ตัวเลขระดับประเทศกับความรู้สึกในชีวิตประจำวันมักไม่เท่ากัน และความคลาดเคลื่อนระหว่างสองอย่างนี้เอง คือพื้นที่ที่อคติ ความกลัว และการโฆษณาชวนเชื้อเติบโตได้ง่ายที่สุด
2) ตารางภาพรวม: ประเทศตะวันตก ออสเตรเลีย ญี่ปุ่น ไทย และสหรัฐอเมริกา
2) Overview Table: Western Countries, Australia, Japan, Thailand, and the United States
| ประเทศ / Country | จำนวนโดยประมาณ / Approx. Number | สัดส่วน / Share of Population | หมายเหตุ / Notes |
|---|---|---|---|
| ฝรั่งเศส / France | ประมาณ 6% ของประชากรตาม IFOP ปี 2025; บางแหล่งประเมินสูงกว่านี้ | ประมาณ 6% ของประชากรทั้งหมด หรือราว 7% ของผู้ใหญ่ในบางชุดข้อมูล | ฝรั่งเศสไม่เก็บข้อมูลศาสนาแบบสำมะโนตรง ๆ จึงมีความคลาดเคลื่อนตามวิธีนับ[2][3] |
| เยอรมนี / Germany | ประมาณ 5.5 ล้านคน | ประมาณ 6.6% | ข้อมูลจาก Deutsche Islam Konferenz ของรัฐบาลเยอรมนี[4] |
| สหราชอาณาจักร / United Kingdom | อย่างน้อย 4.0 ล้านคนขึ้นไป | ประมาณ 6% โดยรวม | England & Wales 3.9 ล้านคน (6.5%) และ Scotland 119,878 คน (2.2%); UK-wide จึงอยู่ราว 4 ล้านกว่าคน[5][6] |
| สหรัฐอเมริกา / United States | ประมาณ 4.5 ล้านคน | ราว 1%–1.3% | US Religion Census 2020 ให้ตัวเลขราว 4.5 ล้านคน; Pew ปี 2025 ระบุว่ามุสลิมมีประมาณ 1% ของผู้ใหญ่สหรัฐ[7][8] |
| ออสเตรเลีย / Australia | 813,392 คน | 3.2% | สำมะโนออสเตรเลีย 2021[9] |
| ญี่ปุ่น / Japan | ประมาณ 350,000 คน | ราว 0.3% หรือต่ำกว่า | ญี่ปุ่นไม่เก็บสถิติศาสนาแบบเดียวกับบางประเทศ ตัวเลขนี้เป็นงานประเมินเชิงวิชาการล่าสุดที่ถูกอ้างถึงอย่างกว้างขวาง[10] |
| ไทย / Thailand | มีทั้งตัวเลขประมาณ 5.4% และประมาณ 7.5 ล้านคน หรือราว 12% | ช่วงประมาณ 5.4%–12% | ตัวเลขไทยแตกต่างกันตามหน่วยงานและวิธีนิยาม บางแหล่งอ้างกรมการศาสนาว่า 5.4%; บางแหล่งของรัฐไทยอธิบายว่ามีราว 7.5 ล้านคน[11][12] |
หมายเหตุ / Note: ตัวเลขเรื่องศาสนาไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะบางประเทศนับจากการตอบสำมะโน บางประเทศใช้การสำรวจ บางประเทศห้ามหรือไม่เก็บศาสนาในสำมะโนโดยตรง และบางประเทศประเมินจากถิ่นกำเนิดของผู้อพยพหรือบุตรหลาน จึงควรอ่านตัวเลขเหล่านี้เป็น “ค่าประมาณที่ดีที่สุดในแต่ละระบบข้อมูล” มากกว่าจะคิดว่าเป็นตัวเลขตายตัว
3) โลกตะวันตก: เป็นชนกลุ่มน้อย แต่ “มองเห็นได้สูง”
3) The West: A Minority, Yet Highly Visible
หากมองเฉพาะโลกตะวันตก ข้อเท็จจริงสำคัญคือ มุสลิมยังเป็น “ชนกลุ่มน้อย” ในเกือบทุกประเทศ แม้ในประเทศที่มีจำนวนมากที่สุดในยุโรปตะวันตกก็ยังไม่ใช่คนส่วนใหญ่ แต่ในเวลาเดียวกัน พวกเขาเป็นชนกลุ่มน้อยที่มี “visibility” สูงมาก กล่าวคือ มองเห็นได้ชัดในพื้นที่เมือง โรงเรียน การเมืองท้องถิ่น สื่อ และประเด็นสาธารณะเกี่ยวกับเสรีภาพทางศาสนา การแต่งกาย การศึกษา และผู้อพยพ
In the West, the key demographic fact is that Muslims remain a minority in nearly every country. Even where Muslim populations are relatively large by Western standards, they are still not a majority. At the same time, they are a minority with high visibility: in cities, schools, local politics, media, and public debates over dress, religious liberty, migration, and integration.
ตัวอย่างที่ชัดคือสหรัฐอเมริกา แม้มุสลิมมีเพียงราว 1% ของประชากรผู้ใหญ่ตาม Pew และราว 4.5 ล้านคนตามข้อมูลสำมะโนศาสนา แต่ในบางเมืองหรือบางเขตเลือกตั้ง พวกเขาอาจมีน้ำหนักทางการเมืองหรือทางวัฒนธรรมมากกว่าสัดส่วนระดับชาติอย่างชัดเจน[7][8] จุดนี้เองที่ทำให้ “ขนาดจริง” กับ “อิทธิพลที่คนรับรู้” ไม่ตรงกัน
The United States illustrates this clearly. Muslims account for only about 1% of the adult population according to Pew, and roughly 4.5 million according to the 2020 U.S. Religion Census. Yet in particular metropolitan areas or electoral districts, their political and cultural significance can be much greater than their national share would suggest.[7][8] This is one reason perceived influence and national size often diverge.
ในสหราชอาณาจักร ภาพนี้ยิ่งชัดขึ้น เพราะ England และ Wales มีประชากรมุสลิม 3.9 ล้านคน หรือ 6.5% ในสำมะโนปี 2021 ขณะที่สกอตแลนด์อยู่ที่ 2.2% ในสำมะโนปี 2022[5][6] นี่หมายความว่า แม้ทั้งประเทศยังไม่ใช่สังคมมุสลิม แต่บางย่าน บางเมือง และบางสถาบัน อาจสัมผัสการเปลี่ยนแปลงทางประชากรอย่างเข้มข้นมากกว่าค่าเฉลี่ยระดับประเทศ
The same pattern is even more visible in the United Kingdom. England and Wales recorded 3.9 million Muslims, or 6.5%, in the 2021 census, while Scotland recorded 2.2% in 2022.[5][6] This means that although the country as a whole is not a Muslim-majority society, some neighborhoods, cities, and institutions may experience demographic change far more intensely than the national average suggests.
4) ฝรั่งเศสและเยอรมนี: ตัวเลขมีจริง แต่การนับไม่ง่าย
4) France and Germany: Real Numbers, Complicated Counting
ฝรั่งเศสเป็นกรณีที่ถกเถียงกันมากที่สุดประเทศหนึ่ง เพราะรัฐมีหลัก laïcité และโดยทั่วไปไม่ทำสำมะโนแยกศาสนาแบบตรงไปตรงมา จึงต้องอาศัยการสำรวจและการอนุมานจากหลายชุดข้อมูล IFOP รายงานในปี 2025 ว่ามุสลิมมีราว 7% ของประชากรผู้ใหญ่ฝรั่งเศส ขณะที่รายงานสิทธิมนุษยชนทางศาสนาของสหรัฐซึ่งอ้างผลสำรวจในฝรั่งเศส ระบุราว 6% ของประชากรโดยรวม[2][3] ดังนั้น ใครพูดถึงฝรั่งเศสอย่างมั่นใจเกินไปโดยไม่บอกวิธีนับ มักกำลังพูดเกินหลักฐาน
France is one of the most debated cases because the state’s model of laïcité means religion is not typically counted through straightforward census categories. Researchers therefore rely on surveys and indirect estimation. IFOP reported in 2025 that Muslims made up about 7% of the adult population, while the U.S. State Department’s religious freedom report, citing a French survey, referenced roughly 6% of the total population.[2][3] So anyone speaking too confidently about France without explaining the counting method is usually overstating the evidence.
เยอรมนีมีฐานข้อมูลคงที่กว่าบ้าง โดย Deutsche Islam Konferenz ระบุว่ามีมุสลิมประมาณ 5.5 ล้านคน หรือ 6.6% ของประชากรทั้งหมด และเกือบ 3 ล้านคนเป็นพลเมืองเยอรมัน[4] ตัวเลขนี้สะท้อนความจริงสำคัญสองชั้น คือ หนึ่ง มุสลิมในเยอรมนีมีจำนวนมากจริงเมื่อเทียบกับประเทศตะวันตกอื่น ๆ และสอง ชุมชนเหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียง “คนนอก” อีกต่อไป เพราะจำนวนมากเป็นพลเมืองเต็มตัวแล้ว
Germany has somewhat firmer public estimates. The Deutsche Islam Konferenz states that about 5.5 million Muslims live in Germany, representing 6.6% of the population, and nearly 3 million of them are German citizens.[4] This reflects a two-layered reality: first, Germany does have a relatively large Muslim population by Western standards; second, these communities are no longer simply “outsiders,” because many are already full citizens.
5) ออสเตรเลียและญี่ปุ่น: สองแบบของ “minority” ที่ต่างกันมาก
5) Australia and Japan: Two Very Different Minority Patterns
ออสเตรเลียมีประชากรมุสลิม 813,392 คน หรือ 3.2% ตามสำมะโนปี 2021[9] สัดส่วนนี้ต่ำกว่าหลายประเทศยุโรปตะวันตก แต่สูงพอที่จะทำให้ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาใหญ่อันดับต้น ๆ ของประเทศ และเพียงพอที่จะทำให้ประเด็นศาสนา การอพยพ และการอยู่ร่วมกันกลายเป็นเรื่องสาธารณะ
Australia recorded 813,392 Muslims, or 3.2% of the population, in the 2021 census.[9] This is lower than in several Western European countries, but high enough for Islam to rank among the country’s major religions and to make questions of migration, pluralism, and coexistence part of national public debate.
ญี่ปุ่นต่างออกไปมาก งานประเมินล่าสุดของนักวิชาการอย่าง Hirofumi Tanada ชี้ว่าชาวมุสลิมในญี่ปุ่นมีประมาณ 350,000 คนในช่วงต้นปี 2024 หรือเพียงราว 0.3% ของประชากร[10] นี่ทำให้ญี่ปุ่นเป็นตัวอย่างของสังคมที่มีประชากรมุสลิม “น้อยมาก” ในเชิงสัดส่วน แม้จะมีแนวโน้มเติบโตจากแรงงานต่างชาติ นักศึกษา และการแต่งงานข้ามชาติ
Japan is very different. Recent scholarly estimates by Hirofumi Tanada suggest that Japan had about 350,000 Muslims in early 2024, or only around 0.3% of the population.[10] Japan thus represents a society where Muslims remain extremely small in demographic terms, even though the population has been growing through migration, education, and cross-border family formation.
6) ไทย: ไม่เหมือนยุโรป ไม่เหมือนอเมริกา และไม่ควรถูกอ่านแบบเดียวกัน
6) Thailand: Neither Europe nor America, and It Should Not Be Read Through the Same Lens
ไทยเป็นกรณีพิเศษที่ไม่ควรถูกวิเคราะห์แบบเดียวกับยุโรปหรือสหรัฐ เพราะมุสลิมในไทยจำนวนมากไม่ใช่ผลผลิตของการอพยพยุคใหม่ แต่เป็นประชากรที่มีรากทางประวัติศาสตร์ ภาษา ชาติพันธุ์ และพื้นที่ของตนเองมาอย่างยาวนาน โดยเฉพาะในภาคใต้และในบางชุมชนของกรุงเทพฯ และภาคกลาง
Thailand is a special case and should not be analyzed through the same lens as Europe or the United States. A large portion of Thailand’s Muslim population is not the result of recent migration, but of long-established historical communities with their own linguistic, ethnic, and regional roots, especially in the South and in parts of Bangkok and central Thailand.
อย่างไรก็ดี ตัวเลขของไทยกลับแกว่งมากกว่าหลายประเทศ รายงานเสรีภาพทางศาสนาของสหรัฐที่อ้างข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่ามุสลิมมี 5.4% ของประชากร[11] แต่หน้าเผยแพร่ของสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงริยาด ระบุว่ามีประมาณ 7.5 ล้านคน หรือราว 12%[12] ความต่างนี้สะท้อนว่าปัญหาไม่ได้อยู่แค่ “มีเท่าไร” แต่รวมถึง “ใครถูกนับ” และ “นับอย่างไร” ด้วย
Yet Thailand’s numbers vary more widely than those of many other countries. The U.S. religious freedom report, citing Thailand’s Department of Religious Affairs, states that Muslims account for 5.4% of the population.[11] But a Thai government embassy page states there are about 7.5 million Muslims, or roughly 12% of the population.[12] This gap shows that the issue is not only “how many,” but also “who is counted” and “how the counting is done.”
ตรงนี้จึงต้องซื่อสัตย์ทางปัญญา หากต้องพูดอย่างระมัดระวังที่สุด เราควรกล่าวว่า “ประเทศไทยมีชาวมุสลิมจำนวนมากอย่างมีนัยสำคัญ และเป็นชนกลุ่มน้อยขนาดใหญ่ของประเทศ” มากกว่าจะรีบยึดเลขเดียวแล้วทำเหมือนความคลุมเครือไม่มีอยู่จริง
Intellectual honesty therefore requires caution. The most defensible statement is that Thailand has a significant Muslim population and that Muslims constitute one of the country’s largest minorities, rather than pretending that one single number fully settles the matter.
7) บทอภิปราย: ทำไมบางคนรู้สึกว่า “มีมากเกินจริง”?
7) Discussion: Why Do Some People Feel the Numbers Are Much Larger?
ในชีวิตจริง คนเราไม่ได้สัมผัส “ค่าเฉลี่ยของประเทศ” แต่สัมผัส “พื้นที่ที่ตัวเองอยู่” ถ้าใครอยู่ในย่านที่มีมัสยิดหลายแห่ง มีร้านอาหารฮาลาล มีผู้หญิงคลุมฮิญาบจำนวนมาก และมีการเมืองท้องถิ่นที่ขับเคลื่อนด้วยเครือข่ายชุมชนมุสลิม เขาย่อมรู้สึกว่าประชากรมุสลิมมีจำนวนมากกว่าค่าเฉลี่ยประเทศอย่างเลี่ยงไม่ได้ ความรู้สึกเช่นนี้จึงไม่ใช่เรื่องเหลวไหลเสมอไป แต่จะกลายเป็นปัญหาทันทีเมื่อประสบการณ์เฉพาะพื้นที่ถูกยกขึ้นเป็นข้อสรุประดับประเทศโดยไม่มีหลักฐานรองรับ
In everyday life, people do not experience the “national average.” They experience the neighborhoods they inhabit. If someone lives in an area with multiple mosques, halal businesses, many hijab-wearing women, and local politics shaped by Muslim community networks, it is natural for that person to feel that the Muslim population is much larger than the national average. That feeling is not necessarily irrational. The problem begins when local experience is elevated into a national conclusion without evidence.
อีกด้านหนึ่ง ผู้ที่ต่อต้านอคติก็ต้องระวังไม่ตกไปสู่อีกสุดโต่งหนึ่ง คือทำเหมือนว่าทุกข้อกังวลเรื่องการบูรณาการทางสังคม การศึกษา กฎหมาย หรือความสัมพันธ์ระหว่างศาสนากับเสรีนิยมประชาธิปไตย เป็นเพียง “ความเกลียด” ทั้งหมด เพราะเมื่อสังคมห้ามพูดเรื่องจริง คนก็จะไม่เลิกกังวล แต่จะย้ายไปเชื่อคนที่พูดด้วยความเกลียดแทน
On the other side, those who oppose prejudice must also avoid the opposite extreme: treating every concern about integration, education, law, or the relationship between religion and liberal democracy as nothing more than hatred. When societies refuse to discuss real tensions honestly, people do not stop worrying; they simply turn to those who speak in the language of resentment instead.
การแยกแยะที่เข้มแข็งไม่ใช่การเกลียดคน และการปฏิเสธอคติไม่ควรแปลว่าปฏิเสธข้อเท็จจริง
8) บทสรุป: ระหว่างความกลัวกับความจริง
8) Conclusion: Between Fear and Reality
เมื่อตัวเลขถูกวางลงบนโต๊ะอย่างมีสติ ภาพที่เห็นชัดคือ มุสลิมในโลกตะวันตกส่วนใหญ่ยังเป็นชนกลุ่มน้อย สหรัฐมีเพียงราว 1% ของประชากรผู้ใหญ่ ออสเตรเลีย 3.2% อังกฤษและเวลส์ 6.5% เยอรมนี 6.6% ส่วนญี่ปุ่นยังต่ำมาก ขณะที่ไทยเป็นกรณีพิเศษที่มีรากประวัติศาสตร์ของตนเองและมีความไม่แน่นอนด้านข้อมูลมากกว่าหลายประเทศ[4][5][7][9][10][11][12]
Once the numbers are placed on the table with discipline, the overall picture becomes clearer. In most Western countries, Muslims remain a minority. The United States is around 1% of the adult population, Australia 3.2%, England and Wales 6.5%, Germany 6.6%, while Japan remains very low. Thailand, by contrast, is a special case with deep historical roots and greater statistical uncertainty than many other countries.[4][5][7][9][10][11][12]
เพราะฉะนั้น หากจะคิดเรื่อง islamophobia หรือความกังวลของสังคมเจ้าบ้านอย่างจริงจัง เราต้องยืนอยู่บนฐานสองข้อพร้อมกัน คือ หนึ่ง ไม่ปล่อยให้ความกลัวเกินจริงครอบงำข้อเท็จจริง และสอง ไม่ปล่อยให้ความกลัวการถูกกล่าวหาว่าเกลียดศาสนา มาปิดปากสังคมจนพูดเรื่องจริงไม่ได้ เมื่อไรที่เราทำสองอย่างนี้พร้อมกันได้ การถกเถียงจะเริ่มมีคุณภาพขึ้นทันที
Therefore, if we want to think seriously about Islamophobia and host-society concerns, we must stand on two principles at once: first, we must not allow exaggerated fear to overrule evidence; second, we must not allow fear of being called prejudiced to silence all honest discussion. The moment a society can do both, the quality of its debate begins to improve.
เอกสารอ้างอิง / References
- Pew Research Center. “Islam was the world’s fastest-growing religion from 2010 to 2020.” June 10, 2025. https://www.pewresearch.org/short-reads/2025/06/10/islam-was-the-worlds-fastest-growing-religion-from-2010-to-2020/
- French Institute of Public Opinion (IFOP). “Current state of Muslims’ relationship with Islam and Islamism in France.” 2025. https://www.ifop.com/en/article/current-state-of-muslims-relationship-with-islam-and-islamism-in-france
- U.S. Department of State. “2023 Report on International Religious Freedom: France.” https://www.state.gov/reports/2023-report-on-international-religious-freedom/france
- Deutsche Islam Konferenz. “Islam in Germany: Facts and figures.” https://www.deutsche-islam-konferenz.de/EN/DatenFakten/daten-fakten_node.html
- Office for National Statistics (UK). “Religion, England and Wales: Census 2021.” November 29, 2022. https://www.ons.gov.uk/peoplepopulationandcommunity/culturalidentity/religion/bulletins/religionenglandandwales/census2021
- Scotland’s Census. “Ethnic group, national identity, language and religion.” May 21, 2024. https://www.scotlandscensus.gov.uk/2022-reports/scotland-s-census-2022-ethnic-group-national-identity-language-and-religion/
- U.S. Religion Census. “Press Release 2020.” https://www.usreligioncensus.org/node/1641
- Pew Research Center. “How U.S. Muslims compare with other Americans on religious and demographic measures.” June 18, 2025. https://www.pewresearch.org/short-reads/2025/06/18/how-us-muslims-compare-with-other-americans-religiously-and-demographically/
- Australian Bureau of Statistics. “Religious affiliation in Australia.” July 4, 2022. https://www.abs.gov.au/articles/religious-affiliation-australia
- Hirofumi Tanada. “Estimate of Muslim Population in Japan, 2025” (paper summarizing estimates for end-2023 / early-2024). https://www.imemgs.com/wp-content/uploads/2025/09/%E6%97%A5%E6%9C%AC%E3%81%AE%E3%83%A0%E3%82%B9%E3%83%AA%E3%83%A0%E4%BA%BA%E5%8F%A3-2025%E5%B9%B4-%E8%8B%B1%E8%AA%9E%E7%89%88.pdf
- U.S. Department of State. “2023 Report on International Religious Freedom: Thailand.” https://www.state.gov/reports/2023-report-on-international-religious-freedom/thailand
- Royal Thai Embassy, Riyadh. “Muslim in Thailand.” https://riyadh.thaiembassy.org/en/page/29025-muslim-in-thailand?menu=5d80b47015e39c0a5000653a
